پی‌آمد

پی‌آمدِ آنچه بر من می‌گذرد

پی‌آمد

پی‌آمدِ آنچه بر من می‌گذرد

طبقه بندی موضوعی
بایگانی
آخرین مطالب

از طریق فرم زیر می توانید با «من» تماس بگیرید.

 

توضیح دادن این «من» کار سختی است، به این جهت که آدم خودش هم درست و صادقانه نمی‌داند کیست. اگر کسی واقعا بداند کیست، اگر کسی سفر قهرمان به عمق ناخودآگاهش داشته باشد، اگر کسی یونس‌وار درون شکم تاریک نهنگ وجودش رفته و بیرون آمده باشد، می‌توان او را جزو نوادر روزگار فرض کرد.

 

با وجود این سختی شناخت خود، می‌دانم ما آدم‌ها راحتیم وقتی کمی از گذشته آدم‌ها بدانیم فکر کنیم آن شخص را می‌شناسیم، در حالی که شاید سکوت ممتد من در یک مکالمه یا علاقه‌ام به هوای بارانی یا عشقم به دقت ریاضی یا حتی پرخوری و عشقم به غذا، که همگی با نخ‌هایی به آن شکم نهنگ متصل هستند، بهتر معرف من باشد تا شغل و تحصیلات، ولی خُب، ما آدمها همیشه موقع درخواست معرفی چیزی را می‌گوییم که آن روزگار معرف جایگاه اجتماعی ما باشد (نه خودِ خودِ ما) در گذشته دور قبیله و خاندان معرف جایگاه اجتماعی بودند و امروز شغل و تحصیلات.

 

به خاطر همین نکات بالا نمی‌دانم چطور خودم را معرفی کنم ولی برای این که بدانید آن که پشت این سطور پنهان است در چه جور پیش‌زمینه مادی-اجتماعی قرار دارد: روی مرز بین دهه شصت و هفتاد در تبریز به دنیا آمده‌ام اما شهرِ محل زندگی‌ام مدام در حال تغییر است، شغلم تقریبا محقق فیزیک ( به طور دقیق‌تر کیهانشناسی) است، در میان جمعی از نجومی‌های آماتوری و المپیادی هم هستم و آنها را دوست دارم، چیزکی از برق هم خوانده‌ام. چیزهایی هم از فلسفه علم و منطق ریاضی و تاریخ می‌دانم.

ارسال نظر

تنها امکان ارسال نظر خصوصی وجود دارد
شما میتوانید از این تگهای html استفاده کنید:
<b> یا <strong>، <em> یا <i>، <u>، <strike> یا <s>، <sup>، <sub>، <blockquote>، <code>، <pre>، <hr>، <br>، <p>، <a href="" title="">، <span style="">، <div align="">
تجدید کد امنیتی
نظر شما به هیچ وجه امکان عمومی شدن در قسمت نظرات را ندارد، و تنها راه پاسخگویی به آن نیز از طریق پست الکترونیک می‌باشد. بنابراین در صورتیکه مایل به دریافت پاسخ هستید، پست الکترونیک خود را وارد کنید.